Evet, bugün geliyor... Son bir aydır her hafta sonu olduğu gibi bu hafta sonunda da görüşeceğiz... Bu defa Cuma'dan geliyor, normalde cumartesi sabahı alırdım...
Üç seferdir bir sözüm var ona; teleferikle dağa çıkacağız ama bir bokluktur gidiyor; ya biraz hasta oluyor, ya da hava şehirde bile o kadar kötü oluyor ki 1000 metre yukarıda kopan kıyamete götürmeye korkuyorum. Çocuk daha 3 yaşını bitirmedi ama unutmuyor verilen sözleri... Okulda evde kimle konuşsa "babam beni büyük dağın tepesine götürecek" diyormuş... Ama bu hafta hava iyi olacak... Kar da yağdı kaç gündür, eldivenimiz atkımız beremiz hazır... Bir de kızak ayarlayacağız bugün....
Yanisi 3 haftadır aramızdaki 50 küsur km mesafeye rağmen pencereden aynı dağa (farklı tarafından) bakıp aynı hayali kuruyorduk. Yarın dünyalar bizim... Dağ, baba-kız görsün bakalım...
Bilmediği, istemediği, sevemediği (so far), planlamadığı ve alışamadığı, alışacak gibi de görünmediği bir yola, üstelik kendi isteğiyle de değil; başkasının, bir zamanlar "biz" diye tanımladığı gruptan birinin, kısaca eski eşinin itelemesiyle giren, girmek zorunda kalan bir adamın yeni başlamakta olan yolculuğu bu...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder