Bir şekilde biliyorum ki, günümüzde artan ortalama eğitim seviyesi; kadının çalışma hayatına katılım oranının -özellikle şehirlerde -artışı; modern yaşamın dayattığı kimi sorumluluklar, eğitimli-şehirli kesimin sürekli zenginleşmesi sonucunda kişisel taleplerin toplam talepler içinde oranının artışı vs.vs.vs. sebepler sonucunda; 7 evliliğe karşı 3 boşanma gibi bir skor yakaladık.
Üstelik bunun büyük şehrin ortalaması olduğunu, o şehirde her tür ayrılığı ciddi tabu olarak gören kesimlerin sayısının da hiç de azımsanamayacak boyutta olduğunu düşünürsek, hedef kitlemiz diyebileceğimiz modern şehirli (artık ne demekse bu) kesimde ayrılık oranının daha yüksek olduğunu söyleyebiliriz. Kaldı ki bu kesimde yaklaşık benzer sebeplerle zaten hiç birleşmeme kararında olan insan sayısı da ciddi boyutta...
Yanisi, pek çok yurdum delikanlısı, bir gün sabah uyandığında kötü bir rüya gördüğünü sanıyor; ama daha banyoya girdiğinde mermerin üzerinde sadece erkek traş malzemeleri, bardakta tek diş fırçası vs. görüp, konunun bir rüyadan ibaret olmadığını anlıyor... Tabi bu dediklerim terk edilenler veya bir şekilde ortak ikametgahı elinde tutanlar... Bir de annesinin evinde en son lisede yattığı yatakta; veya bekar bir arkadaşının kanepesinde uyananlar var ki onların durumu daha vahim.
Her koyun kendi bacağından asılır ise de, biz koyunların kendi aramızda "hangi bacakta asılmak iyidir", hangi ip?, hangi kasap? benzeri konuşmalarımızdan fayda çıkabileceğine inanmak sanırım saflık olmaz... Bu bir süreç ve bunu pek çok insan yaşıyor. Şu veya bu şekilde herkes sürecin bir yerlerinde bulunuyor ve kendisinden daha erken aşamadaki birine yardımcı olabileceği gibi, kendisinden sonraki aşamadakilerin tecrübelerinden de -belirli hatalardan kaçınmak adına belki- yararlanabilir.
O zamana (ne zamana?) kadar bu blog benim günlük kaydım olarak gidecek... Ama yeterli sayıda vatandaş tarafından fark edildiğinde fight-club tarzı bir masonik foruma dönüşmesinin önünde herhangi bir engel yok...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder